S |
Sabelstaart: Recht naar beneden hangende staart waarvan het
einde wat ombuigt.
Schaargebit: Gebit waarbij de bovensnijtanden
als een schaar sluiten over die van de onderkaak.
Scheppen:
Het voorwaarts zwaaien van de benen.
Scherp: Een hond die de
neiging tot bijten vertoont.
Schimmel: Gemêleerde witte met
gekleurde haren.
Schoft: Dat deel van het
lichaam waar de nek overgaat in de rug. Hiervoor worden de toppen van
de schouderbladen aangehouden.
Schofthoogte:
Lengte van de loodlijn van de schoft tot op de bodem.
Schotschuw: Angst voor het geluid van schoten en andere harde,
plotselinge geluiden.
Sikkelhak: Een schuin naar voren, in
plaats van verticaal, neergezette achtermiddenvoet.
Sikkelstaart:
Een sterk gekromde staart die nog juist geen gesloten ring vormt.
Sinusharen: Tastharen. Lange, dikke, zeer harde haren aan het hoofd,
die aan de wortel omgeven zijn door veel bloedcapilaren en zenuwuiteinden.
Slips: Strook uit het keurboek waarop de kwalificaties, plaatsingen
en kampioenschapsprijzen vermeld
staan.
Snoeren: Zie éénsporig
gaan.
Spaniels: Jachthonden die oorspronkelijk weden gebruikt
bij de jacht met het vangnet (vogels) en het wild bij de valkenjacht.
Spioen: Vroeger de benaming voor een jachthond die de jager behulpzaam
was bij de jacht met de valk, net, windhond of geweer.
Spiraalstaart:
Staart met een dubbele krul die over de dij hangt (Wetterhoun)
Spreidvoeten:
Voeten waar de tenen niet goed aaneengesloten zijn.
S.R.S.H.:
Zie K.M.S.H.
Staande
honden: Jachthonden die aangeven waar het wild zich bevindt. Duits:
Vorstehhund; Engels: Pointer; Frans: Chien d'arret -
braque (kortharig) - epagneul (langharig); Italiaans: Bracco.
Stamboek: Boek waarin de afstamming van rashonden wordt opgenomen.
Stamboom: Een door de Raad
van Beheer, of een buitenlandse, erkende instantie, afgegeven bewijs
over de afstamming van een rashond.
Standaard: Zie raspunten.
Stap: Langzame manier van bewegen waarbij de benen stuk voor stuk
worden neergezet.
Steil: Te weinig of te open hoeking van de
beenderen van voor- en/of achterhand.
Steppen: Het te hoog
optillen van de voorbenen.
Stokhaar: Kort, hard, grof haar.
Stop: Overgang van neusrug naar voorhoofd.
Strippen: Zie trimmen.
Stuwen:
Het krachtig afzetten met de achterbenen tijdens het bewegen. |
| |
naar boven
|
T |
M-hond: Hond die op exposities
de kwalificatie matig krijgt.
Tanggebit: De onder- en bovensnijtanden staan precies op elkaar.
Telgang: Het gelijktijdig naar voren bewegen van beide linker- danwel rechterbenen.
Terrier: Een groep honden die als taak had rooftuig op te ruimen en daarvoor ook onder de grond werkte.
Tipoor: Staand oor, waarvan het bovenste gedeelte naar voren valt.
Tonvormig: Ribben die sterk gerond verlopen.
Toontreden: Zie hound staan.
Trimmen: Het plukken van de bovenvacht van ruwharige honden.
Tulpoor: Zie vleermuisoor.
Type: De karakteristieke kenmerken van een bepaald ras. |
naar boven
|
U |
U-hond: Hond die op exposities de kwalificatie uitmuntend behaalt.
U.C.S.H.: Union Royale Cynologique Saint Hubert (Belgische tegenhanger van de Raad van beheer)
Uitdrukking: Zie expressie |
naar boven
|
V |
Vang: Voorsnuit.
Varkensgebit: Een sterk bovenvoorbijtend
gebit.
V.D.H.: Verband für das Deutsche Hundewesen
(Duitse tegenhanger van de Raad van
beheer). Wordt ook voor de stamboom gebruikt.
Veldwedstrijd:
Een wedstrijd om de gebruikswaarde van een jachthond in het veld vast
te stellen.
Vierkant: Een hond met een
schofthoogte die gelijk is aan zijn lengte.
Vinnen: Rijkelijke beharing aan de voeten.
Vlag: Staartpluim.
Vleermuisoor: Staand oor, breed aan de
basis en aan de bovenzijde afgerond.
Vleesneus:
Roze gekleurde neus.
Vlinderneus: Neus
waar het pigment gedeeltelijk afwezig is.
Vogelhonden: Honden
die gebruikt worden bij de jacht op veerwild.
Voorborst: Het
gedeelte van het borstbeen dat vóór het boeggewricht uitsteekt.
Voorhand:
De schoudergordel met de voorbenen. |
naar boven
|
W |
Wammen:Zware keelhuidplooien (Bloedhond).
Weven:
Zie kruisen.
Windhonden:
Groep van honden die op het zicht jaagt.
Wipneus:
Enigszins hol verlopende neusrug (Pointer).
Wisselneus: Een
van kleur veranderende neus.
Wolfsklauw: Zie hubertusklauw. |
naar boven
|
Z |
Zadel: Zwart kleurpatroon in de vorm van een
zadel (Airedale Terrier).
Zadelrug: Slappe, doorgebogen rug.
ZG-hond: Hond die op exposities
de kwalificatie zeer goed behaalt.
Zwaardstaart: Lange staart
die practisch recht naar beneden gedragen wordt.
Zwanehals:
Zie hertehals.
Zweethonden:
Honden die een zweetspoor volgen.
Zweetspoor:
Een spoor van bloeddruppels dat door een aangeschoten stuk wild is achtergelaten.
Zijdehaar: Zeer lang zacht haar waarbij onderhaar en bovenhaar
bijna niet te onderscheiden zijn. |