| U heeft het vast wel eens meegemaakt u krijgt bezoek. Uw
hond is blij dat er visite komt en Iaat dat merken door tegen
de nietsvermoedende gasten op te springen. Wanhopig probeert u
de hond te corrigeren, maar die lijkt zich er niets van aan te
trekken. Het is belangrijk dat u uw hond zo vroeg mogelijk leert
dat hij niet tegen mensen mag opspringen. Maar hoe doet u dat
precies?
Erik Sannen kynoloog, legt het uit.
Bijna iedere hond vindt het fijn als zijn baasje thuiskomt. Razend
enthousiast komt hij naar hem toe, springt tegen zijn baasje op
en maakt zijn kleren vuil. Nog veel leuker vindt de hond het om
tegen bezoekers op te springen. Dat levert de nodige aandacht
op: de bezoeker gilt, het baasje roept of gilt, wat een feest!
Opeens wordt het baasje behoorlijk kwaad. Waarom toch; daarnet
was het een feest en nu is hij kwaad. Dit is een voorbeeld van
een situatie waarbij mensen heel anders redeneren dan honden.
Vanuit het standpunt van de hond gezien is opspringen heel goed.
De baas of bezoeker geeft daarop namelijk ongelooflijk veel aandacht.
Er wordt geroepen, de hond wordt weggeduwd, allemaal signalen
van aandacht. En aandacht van de baas of bezoeker is precies wat
de hond wil. Hij ervaart de aandacht die hij krijgt als een beloning
voer het opspringen.
Aangeleerd
Geheel onbewust leren de meeste mensen hun hond het opspringen
zelf aan. Als een pup naar hen toekomt, gaan ze hem onmiddellijk
aaien. Gaat dat schattige pupje op zijn achterpootjes tegen ze
opstaan, dan gaan ze hem zeker aaien. Daarmee heeft de hond de
basis voer het opspringen al aangeleerd. Honden herhalen gedraging
die hun het meeste opleveren. Aaien is prettig dus gaan de honden
meer en meer opstaan tegen mensen. Het op hun achterpoten staan
evolueert zeer snel tot opspringen.
Voorkomen is beter dan genezen
Om te voorkomen dat de pup gaat opspringen geven we hem nooit
aandacht als hij op zijn achterpoten tegen ons aan gaat staan.
Gaat de pup verder door op te springen dan draaien we ons gewoon
om en doen we net alsof hij niet bestaat. De pup ontdekt zo dat
opspringen geen enkele zin heeft. Zijn baasje reageert niet zoals
hij dat zou willen. Nu gaat de pup vast iets anders proberen om
aandacht to krijgen. Misschien gaat hij wel spontaan zitten. Dat
is dan ook het moment waarop we hem overladen met aandacht, aaien,
een snack geven of een spelletje met hem spelen. Als uw pup niet
uit zichzelf gaat zitten, dan leren we hem dat eerst aan. Wil
de pup nu opspringen dan reageren we precies zoals hiervoor beschreven:
negeren. Vlak daarna geven we het bevel om te gaan zitten. Zit
hij, dan overladen we hem met beloningen. Op deze manier zult
u snel merken dat de pup automatisch gaat zitten in plaats van
op te springen. Doordat de hond gaat zitten, krijgt hij aandacht
van mensen. Door op te springen krijgt hij geen aandacht.
Opspringen afleren
Honden vinden het fijn om aandacht to krijgen. Ze krijgen dan
ook liever negatieve aandacht dan helemaal geen aandacht. Een
opspringende hond straffen werkt daarom ook meestal niet. Straft
u de hond verbaal of duwt u hem weg dan geeft u hem aandacht.
Dat is dus geen straf, maar een beloning en daarmee wordt het
voor ons vervelende opspringen in stand gehouden. Erger nog is
de raad die men wel eens krijgt om de hond een kniestoot to geven
als hij opspringt of hem op zijn achterpoten to trappen. Deze
methodes kunnen dan misschien wel werken, maar ze zijn dieronvriendelijk
en bovendien is er een reële kans dat de hond hierbij gewond
raakt.
Net zoals bij jonge honden is het veel heter het opspringen volledig
to negeren en te wachten tot de hond niet meer zo opdringerig
is. Als hij rustig naast u gaat staan of zitten, beloont u hem.
Meestal is negeren niet voldoende. Het is noodzakelijk om de
hond in plaats van het opspringen, ander, onverenigbaar gedrag
aan te leren. Een zitbevel geven als de hond u nadert is daar
een goed voorbeeld van. Een hond kan niet zitten en tegelijk opspringen.
Dus leer hem zitten in plaats van opspringen om aandacht te krijgen.
Corrigeren?
Soms is het haast onmogelijk om het opspringen af te leren door
te negeren. Bij grote en sterke honden bijvoorbeeld kan dat knap
lastig zijn. Neem een Duitse dog, als die opspringt is hij groter
dan wij. Of een Berner Sennenhond, die springt u zo omver. Bij
zulke honden is het af en toe nodig om naar een hulpmiddel te
grijpen om de kracht of de grootte van de hond de baas to kunnen.
We corrigeren nooit met pijnprikkels, zoals schoppen of slaan.
Dat zou de vertrouwensrelatie tussen hond en baas te veel schaden.
U moet zoeken naar een ander middel dat honden niet fijn vinden.
Zo kunt u bijvoerbeeld gebruikmaken van trainingsdisks. Dat zijn
enkele metalen schijfjes, bij elkaar gehouden door een ringetje,
die een specifiek geluid maken als u ermee rammelt. De hond vindt
dat geluid niet prettig. Het gebruik van deze disks moet eerst
wel aangeleerd werden bij de hond. Dat moet altijd gebeuren door
iemand die goed vertrouwd is met de werking van de disks, zoals
een professionele trainer of gedragsdeskundige.
Een ander correctiemiddel waar de meeste honden bijzonder goed
op reageren en dat u zonder hulp kunt toepassen, is het waterpistool
of een plantenspuit. Springt de hond op dan spuit u een waterstraal
in de richting van zijn snuit. Dat vindt de hond bepaald niet
prettig en hij houdt onmiddellijk op met opspringen. Vlak daarna
geeft u een zitbevel en beloont u de hond met veel aandacht op
het moment dat hij daadwerkelijk zit.
Samengevat
Het is dus het beste om een hond op jonge leeftijd af te leren
om op to springen door zijn gedrag te negeren en hem uitbundig
to belonen als hij gaat zitten. Mocht uw hond het opspringen niet
aangeleerd hebben, dan kunt u hem op latere leeftijd corrigeren
met een correctiemiddel. Trainingdisks, een waterpistool of een
plantenspuit zijn hiervoor geschikte middelen. Maak nooit gebruik
van pijnprikkels, daardoor wordt de band tussen u en uw hond te
veel beschadigd en vertrouwt uw hond u op den duur niet meer. |
