Uit artikel van: WIL JANSSEN, DIERENARTS

Bij een plotselinge kreupelheid kan er van alles aan de hand zijn. Er kan sprake zijn van een traumatische (door een ongeluk) kreupelheid. De hond kan zijn uitgegleden, zich op oneffen terrein ergens aan gestoten hebben, zijn poot verstuikt hebben of in een kuil hebben getrapt waardoor de poot een extreme beweging heeft gemaakt enzovoort. Als een hond zijn poot niet meer belast en optrekt heeft hij meestal behoorlijke pijn met een ernstige oorzaak. 
Wanneer een exacte oorzaak niet is vast te stellen, kan de hond onder lichte sedatie (= verdoving door narcose) gebracht worden. Door de verdoving is het mogelijk om gedetailleerder en niet gehinderd door reacties van de hond de poot te onderzoeken. Door spierspanning bij vooral grote honden kan het bijvoorbeeld onmogelijk zijn de knie goed te onderzoeken op letsel aan de voorste kruisband. Sommige honden janken bij de geringste aanraking al van angst, waardoor het moeilijk is een exacte diagnose vast te stellen. Ook voor het maken van een röntgenfoto is bij sommige honden een verdoving noodzakelijk.

Gescheurde voorste kruisband

Ernstige pijn, opgetrokken, een niet belaste poot en het plotselinge ontstaan daarvan kunnen duidden op een gescheurde voorste kruisband. Grotere, zwaardere honden vaker gescheurde voorste kruisbanden.
Om vast te stellen dat het om een gescheurde voorste kruisband gaat, maakt de dierenarts gebruik van een bepaalde test de zogenoemde schuifladetest. Bij een gescheurde voorste kruisband is deze test positief. Het scheenbeen kan dan bij het naar voren bewegen en bij een vastgehouden dijbeen aanzienlijk naar voren worden verplaatst. Bij een intacte kruisband is dat slechts in heel geringe mate mogelijk. Voor een betrouwbare indruk moeten beide knieën worden vergeleken, de hond moet soms onder verdoving getest worden. Om er zeker van te zijn dat er geen verder letsel aan de achterpool is, worden röntgenfoto’s gemaakt.

De kruisbanden (een voorste en een achterste kruisband) lopen, zoals de naam al doet vermoeden, kruiselings in het kniegewricht. Naast het gewrichtskapsel, de zijdelingse bandjes aan de buitenkant van de knie (de zogenoemde collateraalbandjes) en de aanhechtende strek- en buigspieren van het gewricht, zorgen de kruisbanden voor een verbinding van het dijbeen met het scheenbeen. Ze maken een stabiele buig- en strekbeweging mogelijk langs een horizontale as (zie afbeelding). In het kniegewricht bevinden zich ook de beide menisci (knieschijven). Dat zijn twee kraakbeenschijven die tussen hot dijbeen en het scheenbeen in liggen op de bodem van het kniegewricht.

De operatie

Er zijn verschillende technieken voor het opereren van een gescheurde voorste kruisband. Alle zijn erop gericht de defecte kruisband te verwijderen en te vervangen door een nieuwe kruisband van lichaamseigen materiaal of van een lichaamsvreemd, maar zo veel mogelijk bewegingsloos materiaal
Bij gebruik van lichaamseigen materiaal wordt de 'nieuwe kruisband' meestal zo aangebracht dat hij door het gewricht loopt. Bij lichaamsvreemd materiaal, zoals nylon, wordt meestal gekozen voor een buiten het gewricht verlopende kruisband (nagebootste situatie). Beide methoden hebben voor- en nadelen.
In een aantal gevallen van kruisbandverscheuring ontstaat ook schade aan (meestal) de binnenste (mediale) meniscus. Doordat de binnenste meniscus weer verbonden is met het scheenbeen en het scheenbeen na kruisbandverscheuring inwaarts kan draaien, kan de binnenste meniscus kapot gedraaid worden. Dat kan gebeuren tijdens het ontstaan van de kruisbandverscheuring maar ook nog erna.

Tijdens een operatieve correctie van een kruisbandverscheuring waarbij de kruisband verwijderd wordt, moeten de meniscusschijven dan ook goed gecontroleerd worden. Het laten zitten van een kapotte meniscus leidt ertoe dat de kreupelheid niet verbetert. Het streven is om alleen het kapotte deel te verwijderen.
Wanneer de kapotte kruisband uit de knie gehaald is wordt een band van kunststof aangebracht aan de buitenkant van de knie. Deze band maakt de inwaarts en voorwaartse beweging van de knie praktisch onmogelijk. Hij vervangt de voorste kruisband en blijft levenslang in de knie zitten. Bij ongeveer 65 procent van de honden is de meniscus nog intact na een scheuring in de kruisband. De vooruitzichten voor een tijdig geopereerde knie zijn meestal goed. In een aantal gevallen, gelukkig de minderheid, kan de ingebrachte kunstkruisband problemen gaan geven. Soms veroorzaakt de kunstband irritatie en fistels (etterende opening in de huid). De band moet dan eventueel vervangen worden door een andere.

Herstel

Na circa drie maanden na de operatie, rent de hond meestal weer volop op vier poten en is weer helemaal de oude. Na de operatie moet rekening gehouden worden met een revalidatieperiode van ruim zes weken. Daarna kan de hond geleidelijk aan weer uitgelaten warden zoals hij gewend was.