Er kunnen tal van redenen zijn om er een tweede hond bij te nemen. Je vindthet gewoon lijn om met honden bezig te zijn. Dan is een tweede hond geweldig. Een andere reden kan zijn dat u wilt dat de eerste hond gezelschap heeft. Voordat u zo’n beslissing neemt is het goed alle zaken nog even op een rijtje te zetten.

Kan er wel een tweede bij 

Soms denken mensen aan een tweede hond om probleemgedrag van de eerste er mee weg te werken. Een hond kan niet alleen zijn, zet er een tweede hond bij en hij is toch niet meer alleen. Dat lijkt voor ons volkomen logisch, maar het klopt niet. Een hond die niet alleen kan zijn heeft juist problemen met het vertrek van de baasjes en niet zozeer met het alleen zijn op zich. We zien regelmatig dat mensen om deze reden een tweede hond nemen. Het gevolg is dan nogal eens dat ook de tweede hond niet alleen kan zijn. Hij neemt dan het ongewenste gedrag van de eerste over. Neem geen tweede hond om het probleem van uw eerste hond op te lossen.

Leeftijdsverschil

Laat er ook voldoende leeftijdsverschil tussen de beide honden zijn. Neem in ieder geval de nodige tijd om de eerste hond goed op te voeden. Is de eerste hond nog te jong en zit hij bijvoorbeeld nog in zijn pubertijd, dan loopt u het risico dat de tweede hond kwajongensstreken van de eerste gaat overnemen. Het kost dan ook veel meer moeite om beide honden tegelijk een degelijke opvoeding te geven.

Ook het geslacht van de honden kan van belang zijn bil de keuze. Twee honden van verschillende sekse kunnen natuurlijk voor nageslacht zorgen tenzij er een onvruchtbaar is gemaakt. Kiest u echter voor een zelfde geslacht dan dient u er op te lenen dat er een duidelijk dominantieverschil is. Als de eerste domi­nant is, kunt u er het beste een onderdanig typetje bij nemen, zodat de kans klein is dat er conflicten ontstaan tussen de honden.

Niet in het minst is het ook belangrijk of u wel plaats genoeg kunt bieden aan de honden. Twee Berner Sennenhonden in een appartementje is natuurlijk geen gelukkige keuze. 

Als laatste en waarschijnlijk wel het belangrijkste punt hebt u wel voldoende tijd voor meerdere honden. Zo ja, dan is het verschrikkelijk leuk om twee honden op te voeden. De extra tijd die een tweede hond vraagt bij zijn opvoeding is zeker niet te onderschatten. Anderzijds als de eerste hond zeer goed is opgevoed kan deze helpen om de tweede mee op te voeden. In dat geval is het natuurlijk heel erg leuk om twee honden te hebben. 

Welke hond zullen we erbij nemen?

Zoek een ras dat qua karakter overeenstemt met uw wensen en dat goed past bij het karakter van de eerste hond. U hoeft natuurlijk niet perse een rashond te nemen, een asielhond kan ook heel prettig zijn. Als u voor een asielhond kiest is het ver­standig om zoveel mogelijk over de achtergrond van het dier te weten te komen. De medewerkers van het asiel zijn vaak goed op de hoogte. Als een hond agressief ten opzichte van andere honden is, en daarom in het asiel terecht is gekomen is hij minder geschikt. U kunt ook uw hond zelf een maatje laten kiezen. Klikt het dan onmiddellijk tussen die twee honden dan zal dat later ook wel goed gaan. 

Pup of een volwassen hond?

Een pup zal meestal iets makkelijker zijn dan een volwassen hond. Volwassen honden hebben vaak al vaste gewoontes aangekweekt die ze liever niet veranderen. Soms zijn deze gewoontes niet te com­bineren in het leven met meerdere honden. Pups moeten alles nog leren en kunnen, mits ze goed zijn ingeprent, zich uitstekend aanpassen aan elke omgeving. 

Het is niet altijd zo dat uw oudere hond zomaar een pup zal accepteren omdat hij pup is. Honden maken geen onderscheid tussen pups of volwassen dieren. Over het algemeen zijn er echter geen problemen, omdat een pup een onderdanige houding aanneemt. 

Eerste kennismaking

Laat de honden altijd eerst met elkaar kennis maken op een voor beide honden onbekend terrein.

Hierdoor voorkomen we dat een van beide territorium agressie gaat vertonen. Dikwijls zien we dat honden hun domein gaan verdedigen tegen indringers.

Regelmatig gaat een eerste kennismaking gepaard met strubbelingen of soms zelfs een heus gevecht. Bemoei u daar nooit mee. Dit lijkt over het algemeen veel erger dan het in werkelijkheid is. Meestal stopt dit gedrag al na enkele tellen. Zodra de honden van elkaar weten waar hun plaats is binnen de hiërarchie keen de vrede weer. 

Let er vanaf nu op dat u de rangen tussen deze honden respecteert. Trek de hogere steeds voor op de lagere en ga zeker de lagere niet extra beschermen tegen de hogere. Anders zou uzelf de hiërarchie tussen de honden ondermijnen waardoor er onherroepelijk conflicten ontstaan. 

Het is zelf mogelijk om de hogere enkele privileges te geven ten opzichte van de lagere. Als er al een keer een conflict tussen de honden optreedt, dan kunt u zich daar het beste niet mee bemoeien. De honden zullen op deze manier goed met elkaar leren opschieten en kunnen van elkaars aanwezigheid genieten. Als u zich aan deze basisregels houdt, is een tweede hond een fantastisch bezit. 

‘Laat honden zelf de hiërarchie bepalen’